Recensies

"Bedankt voor jullie mooie en eerlijke verhaal. Ik heb het in een keer uitgelezen. Wendy, wat ben jij een topmoeder. Door alle frustraties heen ben jij blijven knokken en geloven! En Tygo, wat mag jij blij zijn met zo'n moeder, maar vooral erg trots zijn op jezelf! Jij hebt zo'n mooi en puur hart, dat maakt dat je zo'n geweldige jongen bent. Bedankt dat jullie je verhaal hebben willen delen."

- Rachèl -

"Trots promoot ik graag het boek van mijn vriendin Wendy. Zij heeft dit vanuit haar moederhart geschreven. Zij is een trotse moeder van 3 GEZONDE kinderen. En 'gezonde' schrijf ik niet voor niks met hoofdletters. Het gaat over de ervaringen die zij heeft beleefd toen de lerares van haar middelste zoon verkondigde dat haar kind ADHD zou hebben! Wat er dan op haar afkomt, beschrijft ze in dit boek! Zeer de moeite waard om te lezen."

- Ursula -

"Wat zal dit boek voor veel mensen een hart onder de riem zijn, Wendy. Het leest fijn en makkelijk ook al is het een persoonlijk relaas van een gezin, knap hoor. Maar echt bovenal vind ik het heel mooi voor Tygo...wat een mooie woorden van zo'n ontzettend lieve moeder. Petje af!!"

- Chantal -

"Dank je wel voor je boekje en je lieve en warme woorden over de kinderyoga. Dank je wel ook dat je me welkom hebt geheten in je huis en je gezin met zoveel warmte en liefde. Zelfs nu door het lezen realiseer ik me en herinner ik me weer des te meer dat ik nog meer tijd wil nemen voor ouders om gewoon puur te luisteren. Zeker wanneer we (ik in de rol als peuterspeelzaalleidster) iets vertellen wat je als ouder niet fijn vindt om te horen. Juist dan zitten en luisteren naar het verhaal van de ouder. Voorbij zogenaamde regels en protocollen gewoon luisteren en zijn. Dank je wel voor je inspiratie, openheid en je kwetsbaarheid als ouder zijn."

- Esther Swaab-Wijnhamer -

"Kon niet wachten met lezen en dan meteen ook maar uitgelezen. Net als Tygo vind ik dat jij dit heel mooi hebt geschreven. En alleen maar trotser op je geworden."

- je nicht Jolanda -

"Ik heb zojuist in een ruk jouw boekje uitgelezen. Wat een heftig verhaal! En wat heb jij het goed gedaan! Ik kan me helemaal voorstellen dat dit allemaal ontzettend moeilijk is geweest voor jullie. Zeker nu ik zelf moeder ben. Ik heb Tygo leren kennen als een geweldig leuke, enthousiaste en lieve jongen. En ik moet bekennen dat ik altijd een zwak voor hem heb gehad. Hij zal altijd een speciaal plekje hebben in mijn hart. Sommige leerlingen zal ik nooit vergeten. De jongens boffen maar met zulke lieve en betrokken ouders. En wij als school ook hoor!"

- Josephina Scheffer -

“Ik zit te huilen en glimlachen tegelijk. Zoals je waarschijnlijk begrijpt, heb ik het boek (al) uit. Helaas, want ik had nog wel uren door willen lezen…Prachtig geschreven, zoveel herkenning, gevoel, onmacht. Onbegrijpelijk dat ik hier zo ontzettend veel in herken. Ik wil je bedanken dat je dit boek hebt geschreven. Het raakt mij echt. Ik ben dus niet alleen? En het ligt dus niet alleen aan ons? Waarom zien ze niet hoe mijn kind echt is? Ook ik zal niet opgeven, want wat je zegt is zo waar… Je voelt gewoon dat het niet klopt, alleen is het soms zo lastig uit te leggen en loop je tegen zoveel muren aan.”

- Judith -